(၁၇)
ဘုန္းမင္းခန္႕က “ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြ႕ၾကရေအာင္” ဟု ဖုန္းဆက္ေျပာလာေသာေၾကာင့္ မိုးျမင့္ယံတစ္ေယာက္ သူတို႕ခ်ိန္းဆိုထားရာ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးသို႕ ထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။ သက္ေဇာ္ႏွင့္ ေျပာၿပီးေနာက္ပိုင္း သူ ေမရွိရာ “သံေယာဇဥ္” ဟုိတယ္သို႕လိုက္သြားခ်င္ေသာ္လည္း ရုတ္တရက္ေပၚလာေသာ အေရးႀကီး အလုပ္ကိစၥေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္းမသြားႏိုင္ေသးေပ။ ခ်စ္စိတ္ေၾကာင့္ သူအရာအားလံုးကို နားလည္ခြင့္လႊတ္ၿပီး ခ်က္ခ်င္းလိုက္သြားခ်င္ေပမယ့္လည္း တစ္ဖက္မွာေတာ့ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ အလားတူကိစၥမ်ား ထပ္မံျဖစ္မွာကို လည္း သူအလြန္စိုးရိမ္မိသည္။ ဒါေၾကာင့္လည္း သူ ေမ့ဆီသို႕ မလိုက္သြားခင္ ဘုန္းမင္းခန္႕ႏွင့္ေတြ႕ရန္ စဥ္းစားခဲ့သည္။ ယခုလို ဘုန္းမင္းခန္႕က သူႏွင့္ေတြ႕ရန္ ေျပာလာေသာအခါ သူ မျငင္းဘဲ ေတြ႕ရန္ လက္ခံလိုက္ေတာ့သည္။
မိုးျမင့္ယံ အေတြးမဆံုးခင္မွာဘဲ သူတို႕ခ်ိန္းဆိုရာ ေကာ္ဖီဆိုင္သို႕ေရာက္လာေတာ့သည္။ ဆုိင္ထဲေရာက္ေတာ့ သူေဘးပတ္၀န္းက်င္ကို တစ္ခ်က္ေ၀့ၾကည္႕လိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္မွာဘဲ ဘုန္းမင္းခန္႕က special room မွထြက္လာၿပီး သူ႕ကို လွမ္းေခၚေနတာ ေတြ႕လိုက္ရသည္။ မိုးျမင့္ယံ အခန္းထဲသို႕ ၀င္လိုက္ရင္း စတင္ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ေတာ့သည္။
“ၾကာၿပီလား ကိုဘုန္းမင္းခန္႕”
“သိပ္မၾကာေသးပါဘူး ကိုမိုးျမင့္ယံ”
“ကြ်န္ေတာ့္ကိုေတြ႕ခ်င္တာ ဘာကိစၥမ်ားရွိလို႕လဲ ကိုဘုန္းမင္းခန္႕”
“ေအးေအးေဆးေဆးေျပာၾကတာေပါ့ ကိုမိုးျမင့္ယံ၊ တစ္ခုခုမွာပါအံုး”
ဘုန္းမင္းခန္႕စကားအဆံုးမွာေတာ့ သူတို႕ လက္ဖက္ရည္ႏွစ္ခြက္ႏွင့္ စားစရာအခ်ိဳ႕မွာလိုက္ၾကသည္။
“ကြ်န္ေတာ့္ကို ဘုန္းမင္းခန္႕လို႕ပဲ ေခၚပါ ကုိမုိးျမင့္ယံ”
“အိုေက ဘုန္းမင္းခန္႕၊ ကိုယ့္ကိုလည္း မိုးျမင့္ယံလို႕ပဲေခၚပါ”
“ေကာင္းၿပီ မိုးျမင့္ယံ”
“ကြ်န္ေတာ့္ကို ေတြ႕ခ်င္တဲ့ကိစၥက …”
“အင္း … ကြ်န္ေတာ့္ညီမေလး ေမျမတ္ႏုိးနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ကိုမိုးျမင့္ယံ အထင္မွားေနတာကို ေျပာျပခ်င္လို႕ပါ”
“ေၾသာ္ …”
“မိုးျမင့္ယံက ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ညီမေလးကို အထင္လြဲေနတယ္လို႕ ညီမေလးက ေျပာတယ္၊ ဟိုးအရင္ကတည္း က ကြ်န္ေတာ္ရွင္းၿပမယ္လို႕ ညီမေလးကို ေျပာေပမယ့္ ညီမေလးက တားေနလို႕ မရွင္းျပျဖစ္တာပါ၊ ခုလည္း ကြ်န္ေတာ့္သေဘာနဲ႕ကြ်န္ေတာ္ မုိးျမင့္ယံကို လာရွင္းျပတာပါ၊ ညီမေလး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနတာကို မျမင္ခ်င္တာေရာ၊ ေနာက္ၿပီး ခ်စ္တဲ့သူႏွစ္ေယာက္ ဘာမဟုတ္တဲ့ကိစၥနဲ႕ ေ၀းရမွာကိုလည္း စိုးရိမ္တာေကာ ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာျပတာပါ”
“ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ေမ့ကို လက္လႊတ္မခံပါဘူး ဘုန္းမင္းခန္႕၊ ကြ်န္ေတာ္ အလုပ္ကိစၥအေရးတႀကီး ေပၚလာလို႕ ေမ့ဆီမသြားျဖစ္ေသးတာပါ၊ သူ႕ကိုယံုၾကည္နားလည္ၿပီး ခ်စ္မယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ ဆံုးျဖတ္ထား ၿပီးသားပါ”
“မိုးျမင့္ယံဆီက ဒီလိုစကားၾကားရတဲ့အတြက္ ညီမေလးကိုယ္စား ကြ်န္ေတာ္တကယ္ကို၀မ္းသာပါတယ္၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္ရွင္းျပတာကို နားေထာင္ၿပီးရင္ ညီမေလးကို မိုးျမင့္ယံ ပိုနားလည္သြားမွာပါ”
မိုးျမင့္ယံ ဘာမွမေျပာဘဲ ေခါင္းသာညိမ့္ျပလိုက္သည္။
“ညီမေလးက ဘယ္သူနဲ႕မွမတူတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို မိုးျမင့္ယံလည္း သတိထားမိ မယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္၊ သူက ေတာ္ရံုစကားေတြကို ထုတ္ေျပာဖုိ႕ အရမ္းကို ၀န္ေလးတယ္၊ ဘာမဟုတ္တာကိုလဲ သူက အရမ္းစိတ္ပူတတ္တယ္၊ သူ႕အယူအဆမွန္တယ္ထင္ရင္ ဘယ္ေတာ့မွလည္း ေနာက္မဆုတ္တတ္ဘူးေလ၊ မိုးျမင့္ယံတုိ႕ၾကားမွာ အဲဒီအခ်က္က ျပႆနာျဖစ္မွာပါ၊ ကြ်န္ေတာ္က မၾကာခင္မွာ ကြ်န္ေတာ့္ခ်စ္သူနဲ႕လက္ထပ္ေတာ့မယ္ဆိုတာကို မုိးျမင့္ယံကို ညီမေလး ေျပာျပဖူးသလား”
ဘုန္းမင္းခန္႕စကားေၾကာင့္ မိုးျမင့္ယံ အံ့ၾသတႀကီးျဖင့္ သူ႕ကို ၾကည္႕လိုက္မိသည္။
“ကြ်န္ေတာ့္ကို တစ္ခါမွ မေျပာဘူး ဘူး ဘုန္းမင္းခန္႕”
“ကြ်န္ေတာ္လည္း ထင္ပါတယ္ မိုးျမင့္ယံ၊ သူက သူ႕ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈမရွိတဲ့သူကို မႀကိဳက္ဘူးေလ၊ ဒီကိစၥကို ေျပာလိုက္ရင္ မိုးျမင့္ယံအေနနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ကို ဒီေလာက္ထိ အထင္မလြဲႏိုင္ဘူးဆိုတာ သူသိရက္နဲ႕ မေျပာဘူး၊ ဒီလို သိသြားလို႕အဆင္ေျပတာမ်ိဳးကို သူက မလိုခ်င္ဘူးေလ၊ ေနာက္ အေရးႀကီးဆံုးအခ်က္ကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ မိုးျမင့္ယံကို ေသခ်ာေျပာျပထားမယ္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႕က မိုးျမင့္ယံေၾကာင့္ ခင္မင္ခဲ့တာဆိုရင္ မိုးျမင့္ယံ ယံုခ်င္မွယံုလိမ့္မယ္၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒါက တကယ္ပါပဲ၊ မိုးျမင့္ယံတို႕က ဟိုးအရင္ကတည္းက တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ေတြ႕ခဲ့ဘူးတယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္သိထား ပါတယ္၊ အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက ညီမေလးက မိုးျမင့္ယံကို စိတ္၀င္စားေနခဲ့တာ၊ မိုးျမင့္ယံကို သတိရၿပီး သူ “ေမာင္ႏွံကြ်န္း” မွာ တစ္ေယာက္တည္းက်န္ေနခဲ့ရင္းက ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ခင္ခဲ့တာ၊ အဲဒါထားပါေလ၊ ကြ်န္ေတာ္ အဓိကေျပာခ်င္တာက မိုးျမင့္ယံကို ညီမေလးက အရမ္းကိုခ်စ္တယ္ဆိုတာပါပဲ၊ သူက သူမ်ားနဲ႕မတူေတာ့ သူခ်စ္တာကို မိုးျမင့္ယံနားလည္ေအာင္ မျပတတ္ဘူးေပါ့၊ အဓိကကေတာ့ အဲဒါပါဘဲ၊ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ညီမေလးနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္က တကယ့္ေမာင္ႏွမေတြလုိပဲ ခင္တာပါ၊ တျခားစိတ္မရွိပါဘူး၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕က တကယ့္ေမာင္ႏွမအရင္းေတြမဟုတ္ဘဲ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ အရမ္းခင္က်ေတာ့ မိုးျမင့္ယံ အျမင္မွာ သေဘာတစ္မ်ိဳးျဖစ္ခ်င္စရာ ျဖစ္တာျဖစ္မွာပါ၊ အဲဒီအတြက္ေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ပါနဲ႕လို႕ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္”
“ကြ်န္ေတာ္တစ္ခုေလာက္ေမးခ်င္တယ္ ဘုန္းမင္းခန္႕၊ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ဇေ၀ဇ၀ါနည္းနည္းျဖစ္ေနလို႕ ပါ”
“ဘာမ်ားလဲ မိုးျမင့္ယံ၊ ေမးပါ ရပါတယ္”
“ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ျပႆနာျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းကို ခင္ဗ်ားသိသလား၊ အဲဒီေန႕က ေမနဲ႕ ခင္ဗ်ားကိုတြဲလ်က္၊ အင္း အတိအက်ေျပာရရင္ အထင္မွားေလာက္စရာပံုစံမ်ိဳးနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ေတြ႕လိုက္တာေလ”
“အဲဒါက ဒီလိုပါ မိုးျမင့္ယံ၊ တုိက္ဆိုင္တယ္လို႕ပဲ ေျပာရမွာေပါ့ေလ၊ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္မေျဖခင္တစ္ခု အရင္ေမးခ်င္တယ္”
“ဘာမ်ားလဲ ကိုဘုန္းမင္းခန္႕”
“ညီမေလး ရန္ကုန္ကို ဘာကိစၥေၾကာင့္လာတယ္ဆိုတာ သိသလား”
ဘုန္းမင္းခန္႕အေမးေၾကာင့္ သူတစ္ခ်က္ ေတြေ၀သြားသည္။ အဲဒီတုန္းက သူ ေမႏွင့္အႀကီးအက်ယ္သာ ရန္ျဖစ္လိုက္ရသည္။ ေမ ရန္ကုန္ကို ဘာေၾကာင့္လာသလဲဆိုတာ သူမေမးမိသလို၊ ေမကလည္း သူ႕ကို မေျပာျပခဲ့ေပ။ ေမကေတာ့ သူ႕ကို ရန္ကုန္လာသည္႕အေၾကာင္းေျပာဖုိ႕လုပ္ခဲ့ေသးသလား။ သူ ေသခ်ာ မမွတ္မိေတာ့ေပ။ သူ သိသည္က အဲခ်ိန္က ေမ့ကို သူအရမ္းကို စိတ္ဆိုးေနမိျခင္းျဖစ္သည္။
“ဘာေၾကာင့္လာတယ္ဆိုတာ မသိဘူးလား မိုးျမင့္ယံ”
ဘုန္းမင္းခန္႕အေမးေၾကာင့္ သူ စဥ္းစားတာကို ရပ္လိုက္ရင္း
“မသိဘူး ဘုန္းမင္းခန္႕၊ ကြ်န္ေတာ္လည္း မေမးမိသလို ေမကလည္း မေျပာျပခဲ့ဘူးလို႕ထင္တာပဲ”
ဇေ၀ဇ၀ါျဖင့္ ေျပာလိုက္သည္။
“အင္း … သူေနမေကာင္းလို႕လာတာ ကိုမိုးျမင့္ယံ”
“ေနမေကာင္းလို႕ …”
သူအံ့ၾသစြာျဖင့္ ဘုန္းမင္းခန္႕ကို ၾကည္႕လိုက္ရင္း ေရရြတ္လိုက္သည္။
“ဟုတ္တယ္”
“ေမ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဘုန္းမင္းခန္႕၊ ေရာဂါတစ္ခုခုျဖစ္ေနလို႕လား”
“မျဖစ္ပါဘူး မိုးျမင့္ယံ၊ ဒါေပမယ့္ သူခဏခဏေနမေကာင္းခ်င္သလိုျဖစ္တယ္၊ အစားအေသာက္ပ်က္တယ္၊ ေနာက္ၿပီး နားကလည္းတစ္ခါတစ္ခါကိုက္တယ္လို႕ေျပာလို႕ ကြ်န္ေတာ္က စိတ္ခ်ရေအာင္ လာစစ္ခိုင္းတာ ပါ၊ ေဆးစစ္ခ်က္ကေတာ့ အားလံုးေကာင္းပါတယ္၊ အဲေန႕က ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ကိုေတြ႕တာက ေဆးခန္းက အျပန္ျဖစ္မယ္၊ နားဆရာ၀န္ျပၿပီးအျပန္ေလ၊ နားသြားျပရင္း သူမူးလဲသြားလို႕ ကြ်န္ေတာ္တြဲေခၚလာတာကို မုိးျမင့္ယံျမင္ၿပီး အထင္မွားသြားတာျဖစ္မယ္”
“မူးလဲသြားတယ္၊ ဘာျဖစ္လို႕လဲ”
“နားၾကည္႕ရင္းနဲ႕ မေတာ္တဆျဖစ္သြားတာပါ၊ စိုးရိမ္စရာမရွိပါဘူး မုိုးျမင့္ယံ”
“ေၾသာ္ …”
“ခုေလာက္ဆုိ မိုးျမင့္ယံစိတ္ထဲမွာ မရွင္းတာေတြ မရွိေတာ့ဘူး မဟုတ္လား”
“ဟုတ္ကဲ့ ကိုဘုန္းမင္းခန္႕၊ ခုလို တကူးတက လာရွင္းျပတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္”
ယခုေတာ့လည္း မိုးျမင့္ယံစိတ္ထဲတြင္ ဘာမေက်နပ္မႈ၊ မယံုၾကည္မႈမ်ား မရွိေတာ့ေပ။ မဆင္မျခင္ စြပ္စြဲခဲ့မိေသာ သူ႕ကိုယ္သူသာ အျပစ္တင္ေနမိေတာ့သည္။ သူ႕ကိုသိပ္ခ်စ္ခဲ့ေသာ ေကာင္မေလးအား သူ မညွာမတာေျပာခဲ့မိသည္႕အတြက္ စိတ္မေကာင္းလည္းျဖစ္မိသည္။ ေမ ေျပာခဲ့ဘူးသလိုပင္ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ ယံုၾကည္မႈရွိမွသာ အခ်စ္က ခိုင္ျမဲႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သူသိရွိနားလည္ခဲ့ၿပီ။မိုးျမင့္ယံကားေလးက အေ၀းေျပးကားလမ္းမႀကီးေပၚတြင္ တရိပ္ရိပ္ေျပးေနေလသည္။ ၾကည္ႏူးေပ်ာ္႐ႊင္ဖြယ္ ေကာင္းေသာအခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးအား ျပန္လည္ရွင္သန္ေစရန္ ေမျမတ္ႏိုးရွိရာ “သံေယာဇဥ္” ဟုိတယ္ေလး ဆီသို႕ ဦးတည္လ်က္ …
Wednesday, August 15, 2007
အခ်စ္ႏွင့္အတူ (၂၂) ဇာတ္သိမ္း
Posted by
Kaung Kin Pyar
at
6:55 PM
1 comments
Labels: ၀တၳဳရွည္
Tuesday, August 14, 2007
ရွာေဖြၾကည္႕ရေအာင္ …
ေဗဒင္ဆုိတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား စိတ္၀င္စားၾကပါတယ္... အခုေဖာ္ျပေပးလိုက္တဲ့အေၾကာင္းအရာေလးကေတာ့ ကိုယ့္ေမြးေန႕ရဲ႕အေရာင္ကို ရွာေဖြၿပီး ၾကည္႕ရတဲ့ ေဗဒင္ေလးပဲ ဆိုပါေတာ့…
သင္လည္း စိတ္၀င္စားတယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ေမြးေန႕အေရာင္ေလးကို ရွာေဖြၿပီး ဟုတ္၊ မဟုတ္တုိက္စစ္ၾကည္႕ပါလား…
If your BIRTHDAY is .......
December 23rd ~ January 1st = Red
January 2nd ~ January 11th = Orange
January 12th ~ January 24th = Yellow
January 25th ~ February 3rd = Pink
February 4th ~ February 8th = Blue
February 9th ~ February 18th = Green
February 19th ~ February 28th = Brown
March 1st ~ March 10th = Aqua
March 11th ~ March 20th = Lime
March 21st = Black
March 22nd ~ March 31st = Purple
April 1st ~ April 10th = Navy
April 11th ~ April 20th = Silver
April 21st ~ April 30th = White
May 1st ~ May 14th = Blue
May 15th ~ May 24th = Gold
May 25th ~ June 3rd= Cream
June 4th ~ June 13th = Grey
June 14th ~ June 23rd = Maroon
June 24th = Grey
June 25th ~ July 4th = Red
July 5th ~ July 14th = Orange
July 15th ~ July 25th = Yellow
July 26th ~ August 4th = Pink
August 5th ~ August 13th = Blue
August 14th ~ August 23rd = Green
August 24th ~ September 2nd = Brown
September 3rd ~ September 12th = Aqua
September 13th ~ September 22nd = Lime
September 23rd = Olive
September 24th ~October 3rd = Purple
October 4th ~ October 13th = Navy
October 14th ~ October 23rd = Silver
October 24th ~November 11th = White
November 12th ~ November 21st = Gold
November 22nd ~ December 1st = Cream
December 2nd ~ December 11th = Grey
December 12th~ December 21st = Maroon
December 22nd = Black
RED
Cute and lovable type, You are picky but always in love... and liked to be loved. Fresh and cheerful, but can be "moody" at times. Capable with people nice, soft, and that can love you for the way you are. Likes people that are easy to talk to, and can make you feel. comfortable.
ORANGE
You are responsible for your own actions, and you know how to treat people.You always have goals to reach and you really work hard to get there, you are competitive. Your friends are really important to you and you appreciate what you have, you sometimes over react that's because you are sensitive. comfortable.
YELLOW
You are sweet and innocent. Trusted by many people, and have a strong leadership towards relationships. You make good decision and make the right choice at the right time. And always dreaming of Romantic Relationship.
BLUE
You may have low self-esteem, and can be very picky. You are artistic and like to fall in love, but you let your love pass by, by loving with your mind, not your heart. relationship.
PINK
You are always trying your best in everything, and like to help and care for other people. But you are not easily satisfied. You have negative thoughts, and you look for romantic love like in a fairytale. relationship.
GREEN
You get along well with new people. You are not really a shy person, but sometimes you can hurt people's feelings by your words... You like to be loved and noticed by your lover, but mostly you are single, waiting for the right person.
BROWN
You are active and sportive. It's hard for other people to become close with you, but you fall in love easily. But once you find out you can't get something, you give up and let go easily as well.
AQUA
Your feelings change suddenly and easily. You are always lonely, and like traveling. You are truthful, but listen and believe other people too easily. It's hard to find love for you, and get lost in love easily, Sometimes get hurt by love.
LIME
You are calm, but easily stressed out. You get jealous easily, and complain over little things. You can't get stuck into one thing, but you have a capable personality for everyone to trust you and like you.
BLACK
You are challenging, and have the "guts". But you don't like changes in your life. And once you make a decision, you keep it that way for a long time. Your love life is also challenging, and different.
PURPLE
You are Mysterious, never selfish and get interested in things easily. Your day can be Sad or Happy depending on your mood.You are popular between friends but you can act stupid at times,and forget things easliy.You go for a person that's trustworthy.
NAVY
You are attractive, and love your life.You have a strong feeling towards everything. And very easily distracted.Once you get angry at someone, its hard for you to forgive them.
OLIVE
You are warm and light hearted.You seem to flow well with friends and family. You don't like Violence and know what's right.You are Kind and cheerful but don't evny other people.
SILVER
You are imaginative and fun, You love trying new things.You like to challenge yourself and you learn things easily, you're easy to talk to and give good advice.When comes to friendship, you find it hard to trust someone, but once you find the right friend, you trust them forever.
GOLD
You know what's right and what's wrong. You are cheerful and out going. It's hard for you to find the one you want, but once you find the right person, you won't be able to fall in love again for a long time.
CREAM
Competitive and sportive. Don't like losing and always cheerful! You are trustworthy, and very out going. You choose love carefully, and don't fall in love easily. But once you find the right one, you don't let go or a long time.
GREY
You are attractive, and active. You never hide your feelings, and express everything that's inside. But can be selfish at times. You want to be noticed, and don't like to be treated unequally. You can brighten up peoples day. You know what to say at the right time, and you have a good sense of humor.
MAROON
You are intelligent, and know what's right. You like to make things go your way, which can sometimes cause trouble for not thinking about other people's feelings. But you be patient when it comes to love.. Once you get a hold of the right person, it's hard for you to find a better love.
WHITE
You are shiny person,cute and intelligent Person. You like to make friendship with your higher persons, which can sometimes cause trouble. Your Strength is Your Love towards friends.You always looks to love somebody and u be loved by somebody. Your Intelligence may lead to success in your life.
ေဗဒင္သြားေမးတိုင္း အားလံုးမဟုတ္ရင္ေတာင္ ကိုယ့္အေၾကာင္းနည္းနည္းေလးျဖစ္ျဖစ္ ေျပာတာ မွန္တယ္ဆိုရင္ ဘာမွမဟုတ္ေပမယ့္လည္း ၾကည္ႏူးမိတတ္ၾကပါတယ္…
သင္လည္း သင့္ရဲ႕ေမြးေန႕အေရာင္ေလးကို ဖတ္ရင္း ၾကည္ႏူးႏိုင္ပါေစလို႕ ဆႏၵျပဳရင္း…
Posted by
Kaung Kin Pyar
at
7:12 PM
1 comments
Labels: ဗဟုသုတ
အခ်စ္ႏွင့္အတူ (၂၁)
“မင္းေျပာတဲ့အတုိင္းဆို ငါေတာင္ နားလည္ရခက္ေနၿပီ၊ မင္းတို႕ ျပႆနာျဖစ္ၿပီးေနာက္ပိုင္း လံုး၀မေတြ႕ ၾက ေတာ့ဘူးလား”
မိုးျမင့္ယံ ေခါင္းကို ေလးပင္စြာခါၿပရင္း
“မေတြ႕ ျဖစ္ပါဘူးကြာ၊ ငါလည္း သူ႕ဆီ ဖုန္းမဆက္ျဖစ္ဘူး၊ သူလည္း ငါ့ဆီ ဖုန္းဆက္မလာဘူးေလ”
စိတ္ပ်က္စြာျဖင့္ ေျပာလိုက္မိသည္။
“မင္းတို႕မေတြ႕တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီမဟုတ္လား၊ မင္းေကာင္မေလးကေကာ ခုဒီမွာလား”
“ၾကာၿပီေလ၊ တစ္ပတ္ေက်ာ္ေလာက္ရွိၿပီ၊ သူ ဒီမွာပဲလား ဟိုမွာလား ဆိုတာေတာ့ ငါလည္း မသိေတာ့ဘူး”
မိုးျမင့္ယံ သက္ျပင္းကိုသာ အခါခါခ်မိေတာ့သည္။ ဒီကာလအတြင္းမွာ ေမေတာ့မသိ။ သူကေတာ့ ေမ့ကို သတိရစိတ္ႏွင့္ ဘာလုပ္လုပ္ ေကာင္းေကာင္းကို အဆင္မေျပ။ ေတြ႕ခ်င္စိတ္ကို ၿမိဳသိပ္ထားရတာကလည္း သူ႕ရင္ထဲမွာ မခံခ်ိမခံသာျဖစ္မိသည္။ သူကပဲ အားလံုးကို အေလွ်ာ့ေပးလိုက္ရမည္လား၊ ေမ ေျပာတာေတြ အားလံုးကို သူ ယံုၾကည္လိုက္ရေတာ့မည္လား၊ ဒီတုိင္းပဲ သူတို႕ဇာတ္လမ္းကို ရပ္လိုက္ရေတာ့မည္လား၊ ေခါင္းထဲတြင္ အေတြးေပါင္းစံုျဖင့္ ေယာက္ယတ္ခတ္ေနသည္။ သို႕ေသာ္လည္း သူ ယခုတုိင္ ေ၀ခြဲမရႏိုင္ ျဖစ္ေနရသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူ႕အျဖစ္ကို သက္ေဇာ္ကိုသာေျပာျပရင္း ရင္ဖြင့္မိေတာ့သည္။
“မင္း ေျပာတာနားေထာင္ၾကည္႕ၿပီး ငါလည္း မင္းေကာင္မေလးကို သိပ္နားမလည္ေတာ့ဘူး မိုးျမင့္ယံ”
“အင္း ငါလည္း ေမ့ကို ဘယ္လိုပံုစံနဲ႕ နားလည္ရမလဲဆုိတာ မစဥ္းစားတတ္ေတာ့ဘူး”
“အင္း မင္းေတာင္ မသိတာ ငါက ပိုဆိုးတာေပါ့ကြ”
“ငါနဲ႕ေမနဲ႕ ခ်စ္သူေတြဆိုတာ ဘုန္းမင္းခန္႕မသိတာေကာ ျဖစ္ႏိုင္လား သက္ေဇာ္”
“ေသခ်ာေတာ့ ငါမေျပာတတ္ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ သူမသိဘူးလို႕ေတာ့ ငါမထင္ဘူး၊ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ သူ႕ကို ခပ္တံုးတံုးသူတစ္ေယာက္ျဖစ္မယ္လို႕ ငါမထင္ဘူး၊ ဘုန္းမင္းခန္႕က အဲလိုလူတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္ ဆိုရင္ မင္းေကာင္မေလးနဲ႕ ဒီလိုေတြျဖစ္လာစရာအေၾကာင္းမရွိဘူး”
“ငါကေတာ့ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ပတ္သက္မႈက မရိုးသားဘူးလို႕ ထင္တာပဲ၊ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ၾကင္နာေနၾကတာ ငါ ေျပာကို မေျပာခ်င္ဘူး၊ ဒါကို သူတို႕က ေမာင္ႏွမေတြပါ၊ ရိုးသားပါတယ္လို႕ေျပာတာ ငါ ဘယ္လုိယံုရမလဲ သက္ေဇာ္”
“ငါကေတာ့ ေမျမတ္ႏိုးကိုပဲ မယံုခ်င္ေတာ့ဘူး မိုးျမင့္ယံ၊ သူ မရိူးသားတာလို႕ပဲ ငါထင္တယ္၊ ငါ့ အထင္ကို မင္းကို ေျပာျပမယ္၊ စိတ္ေတာ့မဆိုးနဲ႕၊ သူလုပ္ေနတဲ့ပံုစံက ငါးရံ႕ႏွစ္ေကာင္ဖမ္းေနတဲ့ပံုစံမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္လို႕ ငါထင္တယ္၊ သူလုပ္ေနတာေတြကို ငါေသခ်ာမျမင္ရေပမယ့္ မင္းေျပာတဲ့စကားအတိုင္းအရဆို အဲလိုျဖစ္ဖုိ႕ မ်ားေနတယ္”
သက္ေဇာ္ေျပာတဲ့စကားလံုးတိုင္းက မိုးျမင့္ယံရင္ထဲသို႕ ပူေလာင္စြာျဖင့္ စီး၀င္သြားသည္။ မိုးျမင့္ယံစိတ္ထဲ တြင္လည္း အသက္ရွဴရပ္ေတာ့မတတ္ ခံစားေနရသည္။ သက္ေဇာ္ေျပာတဲ့စကားလံုးေတြက မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဟု မိုးျမင့္ယံလည္း မျငင္းရဲ။ ခ်စ္သူေတြမို႕ သူ႕ႏႈတ္က ဖြင့္မေျပာရက္လို႕ ခုလိုေရငံုႏႈတ္ပိတ္ေနခဲ့ေပမယ့္လည္း စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ သက္ေဇာ္ေျပာသလိုပင္ ခံစားေနရသည္။ ခုေတာ့ သက္ေဇာ္က သူ႕ကို ေျပာခဲ့ၿပီ။ သူ ဘယ္လိုေျဖရွင္းရမလဲဆိုတာလည္း မစဥ္းစားတတ္ေတာ့။ ေခါင္းေတြသာ ပူလာသည္ အေျဖကေတာ့ ရွာလို႕ မရေပ။ စိတ္ညစ္တာ စိတ္ပ်က္တာေတြကိုသာ ခံစားေနရေတာ့သည္။ ဒီလိုအေျခအေနသို႕ေရာက္ေအာင္ တြန္းပို႕ေနေသာ ေမ့ကိုသာ ရက္စက္သည္ဟု သူဆိုခ်င္ေတာ့သည္။
“ငါေတာ့ ေသခ်ာမသိေတာ့ပါဘူး သက္ေဇာ္ရာ၊ ဒီလိုျဖစ္ေနတာကို စိတ္ပ်က္သလို စိတ္လည္းညစ္တယ္၊ ငါတို႕ဇာတ္လမ္းကို ဘယ္လိုဆက္ရမလဲဆိုတာေတာင္ မသိေတာ့ဘူး”
“အင္း … တကယ္ဆုိရင္ ေမျမတ္ႏုိးက ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာထားသင့္တယ္”
“ဘာကိုလဲ”
“မင္းတုိ႕အေၾကာင္းကိုေပါ့၊ မင္းနဲ႕ ေမျမတ္ႏုိးက ခ်စ္သူေတြျဖစ္ေနၿပီဆိုတာကို ဘုန္းမင္းခန္႕ကို သူက ေျပာထားသင့္တာေပါ့၊ ငါ့အထင္ေတာ့ မင္းကိုေတာ့ တစ္မ်ိဳးေျပာလိုက္၊ ဘုန္းမင္းခန္႕ကိုေတာ့ တစ္မ်ိဳး ေျပာလိုက္ လုပ္ေနလားမသိဘူး။ မင္းတို႕ခ်စ္သူေတြ တကယ္ျဖစ္သြားၿပီဆိုတာကို ဘုန္းမင္းခန္႕က မသိဘဲ မင္းကပဲ ေမျမတ္ႏုိးကို တစ္ဖက္သတ္ႀကိဳက္ၿပီး အတင္းလိုက္ကပ္ေနတယ္လို႕ ထင္ေနတာ ျဖစ္ေနအံုးမယ္”
သက္ေဇာ္ ေျပာသလိုပဲ မိုးျမင့္ယံလည္း စဥ္းစားခဲ့ဘူးသည္။ ေမျမတ္ႏုိးက အျခားအရာေတြမွာ ပြင့္လင္း ရိုးသားေပမယ့္ ဘုန္းမင္းခန္႕ႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ေတာ့ တစ္ခုခုကို ဖုံးကြယ္ထားသလို၊ မေျပာခ်င္သလိုျဖင့္ အရမ္းကို လွ်ိဳ႕၀ွက္လြန္းလွသည္။ ေမျမတ္ႏိုး ယခုပံုစံႏွင့္ေတာ့ ၾကာလွ်င္ ဘုန္းမင္းခန္႕ႏွင့္သူေတာ့မလြယ္။
“ေမက ရိုးသားတဲ့မိန္းကေလးတစ္ေယာက္လို႕ေတာ့ ငါယူဆပါတယ္ သက္ေဇာ္၊ ဒါေပမယ့္ ဘုန္းမင္းခန္႕နဲ႕ ပတ္သက္လာရင္ေတာ့ အဲလိုမဟုတ္ေတာ့ျပန္ဘူး၊ ဘုန္းမင္းခန္႕နဲ႕ပတ္သက္လာရင္ကြာ … ဘယ္လိုေျပာရ မလဲ … ငါကကြာ ေနာက္လူျဖစ္သြားတယ္လို႕ ငါ့ကိုယ္ငါခံစားရတယ္၊ အဲဒါကိုပဲ ငါက သည္းမခံႏိုင္တာ”
“အင္း … ဒါဆို ဒီလိုေကာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား မုိးျမင့္ယံ”
“ဘယ္လိုလဲ သက္ေဇာ္”
“ေမျမတ္ႏိုးက ဘုန္းမင္းခန္႕ကို ခ်စ္ေနၿပီး ဘုန္းမင္းခန္႕က သူ႕ကို ဖြင့္မေျပာလို႕ စိတ္ဆိုးၿပီး မင္းနဲ႕ အရြဲ႕တုိက္ၿပီး တြဲျပတာမ်ိဳးေလ”
စိတ္ညစ္လို႕တိုင္ပင္မိကာမွ သက္ေဇာ္စကားေတြက တစ္ခုမွမသက္သာ။ တစ္ခါေျပာလိုက္တိုင္း သူ႕ရင္၀ကို တစ္ခါထိုးလိုက္သလို နင့္နင့္သြားရသည္။ ၾကားရမသက္သာေသာစကားေတြခ်ည္း ေျပာေနေတာ့သည္။
“ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ သက္ေဇာ္၊ ငါ ေမ့ကို အရမ္းခ်စ္တယ္၊ သူက ငါ့ဘ၀အတြက္ ထူးျခားတဲ့မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ပဲေလ၊ ေနာက္ၿပီး ငါ့ဘ၀မွာ သံေယာဇဥ္အျဖစ္ရဆံုး မိန္းကေလးမို႕ အရမ္းျမတ္ႏိုးၿပီး တန္ဖုိး ထားရတယ္၊ ဒါေၾကာင့္လည္း ေတာ္ရံု စိတ္မေက်နပ္စရာကိစၥေတြကိုေတာ့ ဘာမွမေျပာ ဘာမွမေ၀ဖန္ဘဲ နားလည္ေပးခဲ့တယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဒီတစ္ခါေတာ့ ငါ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုတာ မသိေတာ့ဘူး”
“မင္းစိတ္ထဲမွာ လုပ္သင့္တယ္လို႕ ယူဆတာကို လုပ္လိုက္ေပါ့ကြာ၊ ဒါေပမယ့္လည္း မဟုတ္တာေတြေတာ့ မလုပ္နဲ႕”
“ငါ ဘုန္းမင္းခန္႕နဲ႕ သြားေတြ႕ၿပီး ေျပာရင္ေကာင္းမလား သက္ေဇာ္”
“မဟုတ္တာကေတာ့ စလုပ္ေနၿပီ၊ မင္းက သူ႕ကို သြားေတြ႕ၿပီးေတာ့ ဘာေျပာမလို႕လဲ၊ ေမျမတ္ႏိုးနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္က တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ သိပ္ခ်စ္တဲ့ခ်စ္သူေတြပါလို႕ သြားေျပာမလို႕လား”
“မသိဘူးေလကြာ၊ သြားေတြ႕ရင္ ေကာင္းမလားလို႕စဥ္းစားမိလို႕ပါ၊ မင္းကလဲ”
“မင္းကလဲ လုပ္မေနနဲ႕၊ အဲလို အူေၾကာင္ေၾကာင္ေတြလုပ္လို႕ ခုလိုျဖစ္ေနတာ၊ ဟိုက ဘာမွန္းမသိဘဲနဲ႕ သြားေျပာေတာ့ မင္း သူ႕ကိုသြားေစာ္ကားသလိုျဖစ္မွာေပါ့ကြ၊ စဥ္းစဥ္းစားစားေလးလည္း လုပ္ပါကြာ၊ မင္းလုပ္ပံုက ေမျမတ္ႏိုးကို ရမရေတာ့ မသိဘူး၊ လက္သီးစာေတာ့ ရေတာ့မွာ ေသခ်ာသေလာက္ပဲ”
“မင္းကေတာ့ အေျပာေလးနဲ႕ ဟုတ္တယ္ကြ၊ ဟိုမွာက ငါ့ကို ငါတို႕ဇာတ္လမ္းကို သူ႔ဘက္ကပဲ စရပ္ ပါတယ္၊ ေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစလို႕ ေျပာသြားတာကြ၊ သူ႕ကို မယံုသကၤာနဲ႕ ထပ္သြားေျပာရင္လည္း တကယ္ျပတ္ ၾကရံုရွိေတာ့မယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဘုန္းမင္းခန္႕နဲ႕ေတြ႕ၿပီး ေရွ႕ဆက္သင့္ဆက္ မဆက္သင့္လည္း ဆက္လို႕ရမယ့္ နည္းလမ္းရွာရမွာကြ”
“မင္း ေမျမတ္ႏိုးကို ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အျပတ္မခံႏိုုင္ဘူးေပါ့”
“ဟုတ္တယ္ သက္ေဇာ္၊ ေမ့ကို ငါတကယ္ခ်စ္တာ၊ လက္ထပ္ဖုိ႕အထိ ရည္႐ြယ္ထားၿပီးသား”
“ဒါျဖင့္လည္း မင္းအေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းကို ရွာေပါ့ကြာ၊ ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေမျမတ္ႏိုးေျပာသလို သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို မင္းယံုၾကည္ၿပီး နားလည္ေပးလိုက္ေပါ့၊ ဒါဆို အားလံုးက ေျပလည္သြားမွာပါ၊ အေရးႀကီးတာက မင္းတို႕ႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ခ်စ္ေနၾကဖုိ႕ပဲ၊ ခ်စ္ေနၾကမွေတာ့ က်န္တာေတြကို ေမ့ပစ္ၿပီး ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႕ လက္တြဲၾကေပါ့ကြာ”
“အင္း၊ မင္းေျပာသလိုပဲ လုပ္ရေတာ့မွာေပါ့ကြာ၊ ခ်စ္မိၿပီဆိုမွေတာ့ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ယံုၾကည္နားလည္ေပး ရမွာေပါ့”
“အင္း … အဲဒါအေကာင္းဆံုးပဲ မိုးျမင့္ယံ”
Posted by
Kaung Kin Pyar
at
7:08 PM
0
comments
Labels: ၀တၳဳရွည္
Monday, August 13, 2007
The colours of friends
and puts hope in everything
Friend who brings Peace and serenity
Friend who makes us laugh,
and shows us a star when we are sad
with loving vitamins to help us grow
One who teaches us silence
to reflect and interiorize
helping to know ourselves and others better
will help us learn true authority
and wisdom of heart
and come down to Earth,
to the reality of daily simple true living
One who will help us discover
the wisdom hidden to be learnt
within any of our experiences
If we gather
All our Friends inA BIG MEETING,
of Love !
ကဲ ... ဘယ္လိုလဲ ...
သက္တန္႕ေရာင္စဥ္ကဲ့သို႕ေသာ သူငယ္ခ်င္းေတြ သင္ ပိုင္ဆိုင္ေနၿပီလား ...
Posted by
Kaung Kin Pyar
at
9:39 AM
0
comments
Labels: ဗဟုသုတ
အခ်စ္ႏွင့္အတူ (၂၀)
“ဟုတ္တယ္ ကိုကို”
“အဲလိုလည္းမဟုတ္ဘူးေလ ညီမေလး၊ သူ ဒီလိုျဖစ္တယ္ဆိုတာကလည္း ညီမေလးကို အရမ္းခ်စ္လို႕ျဖစ္ တာပဲေလ၊ ကိုကို ရွင္းျပလိုက္ရင္ အဆင္ေျပမွာပါ”
“အင္းေလ ညီမေလးသေဘာပါ၊ ညီမေလးအဆင္ေျပမယ္ထင္တာသာ လုပ္ပါ”
“ကဲပါ၊ အဲဒါေတြ ခဏေမ့ထားလိုက္ပါ၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပဲေန ဟုတ္ၿပီလား၊ ဒါနဲ႕ ညီမေလး ဘယ္ေတာ့ျပန္မွာလဲ”
“ဟုတ္ကဲ့ပါ၊ ဟိုေန႕က ကိုကို ေတာ္ေတာ္လန္႕သြားတယ္ထင္တယ္”
“ဟုတ္ပါၿပီရွင္၊ ေနာက္ ဒီထက္လန္႕ေအာင္ျဖစ္ေပးမယ္သိလား”
ဘုန္းမင္းခန္႕စကားဆံုးသည္ႏွင့္ ႏွစ္ေယာက္စလံုး သေဘာက်ကာ ရယ္လိုက္မိၾကျပန္သည္။
Posted by
Kaung Kin Pyar
at
9:34 AM
0
comments
Labels: ၀တၳဳရွည္
Sunday, August 12, 2007
ပဲ့ကိုင္ရွင္
ပင္လယ္ႀကီးက
ေကာင္းကင္ေၾကာင့္
ျပာလိုက္ ညိဳလိုက္ ျဖစ္ရတယ္ ...
ကုိယ္က
မင္းေၾကာင့္
ငိုလိုက္ ရယ္လိုက္ ျဖစ္ရတယ္ ...
တကယ္လို႕သာ
ပင္လယ္အတြက္
ေကာင္းကင္က
စြမ္းအားရွင္ဆုိရင္
ကိုယ့္အတြက္
ခ်စ္သူမင္းက
“ပဲ့ကိုင္ရွင္” ပါ။
ေကာင္းကင္ျပာ
Posted by
Kaung Kin Pyar
at
1:14 PM
1 comments
Labels: ကဗ်ာ
အခ်စ္ႏွင့္အတူ (၁၉)
(၁၆)
ျမင္လိုက္ရေသာျမင္ကြင္းေၾကာင့္ မိုးျမင့္ယံ ရုတ္တရက္အသက္ရွဴရပ္သလိုပင္ ျဖစ္သြားရသည္။ ေမျမတ္ႏိုး ပခံုးကို ဘုန္းမင္းခန္႕က ဖက္ထားၿပီး ဘုန္းမင္းခန္႕ပုခံုးေပၚေတာ့ ေမျမတ္ႏိုးက ေခါင္းကိုမွီကာထားသည္။ ဘာေတြဘယ္လိုျဖစ္ကုန္လဲဆိုတာ သူနားမလည္ႏိုင္ေတာ့။ သူ႕ေခါင္းကို မိုးႀကိဳးအခါခါ ပစ္လိုက္သလို ခံစားလိုက္ရသည္။ ျမင္ရေတြ႕ရတာေတြက ဘယ္လိုမွ သူမထင္ထားမိတဲ့အရာေတြ။ သူ အံ့ၾသမႈႏွင့္အတူ ေဒါသလည္း အလြန္ထြက္လာေတာ့သည္။ သူ႕ယံုၾကည္မႈကို အလြဲသံုးစားလုပ္ေသာ ထုိမိန္းကေလးကို သူ အလြန္ကုိစိတ္နာမိသည္။ အခ်စ္ႀကီးေတာ့ အမ်က္ႀကီးတယ္ဆိုတဲ့စကားအတုိင္း ယခုေတာ့သူ ေမ့ကို ခ်စ္မိသေလာက္ စိတ္အဆိုးႀကီးဆိုးမိၿပီ။ ရန္ကုန္ေရာက္ေနတယ္ဆိုလို႕ သူကေတြ႕ၾကရေအာင္ဆုိေတာ့ “ေမ ေနမေကာင္းလို႕ ေနာက္ေန႕မွေတြ႕ၾကရေအာင္” လို႕ သူ႕ကိုေျပာခဲ့ၿပီး ယခုေတာ့ သူက ဘုန္းမင္းခန္႕ႏွင့္ ေလွ်ာက္သြားေနသည္။ မိမိကို ေကာင္းေကာင္းႀကီးလိမ္လိုက္သည္။ မိမိရဲ႕အသံုးမက်မႈကုိေတြးမိရင္း မိုးျမင့္ယံ ရင္ထဲမွ တဆစ္ဆစ္နာလာေတာ့သည္။
နားလည္ေပးႏိုင္ဖုိ႕ ႀကိဳးစားဖုိ႕မလိုေတာ့ ဟု မိုးျမင့္ယံ ေတြးေနမိေတာ့သည္။ သူ႕မ်က္ႏွာ သူ႕ပံုစံေလးႏွင့္ မွမတန္ ေကာက္က်စ္လွေသာမိန္းကေလးပဲဟု မိုးျမင့္ယံထင္ေနမိသည္။ ဒီလိုအေျပာ၊ ဒီလိုပံုစံႏွင့္ ေယာက်္ားေလး ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ကို အရူးလုပ္ခဲ့ၿပီလဲမသိ။ ကုိယ္ခ်စ္ခဲ့ေသာ မိန္းကေလးေပမယ့္ သူ အလြန္နာက်ည္း၀မ္းနည္းမိသည္။ ဘယ္လိုမွမထင္ရက္ႏုိင္စရာပံုစံႏွင့္ သူ႕ေမတၱာကို လွလွပပကို ေစာ္ကားသြားခဲ့ၿပီ။ ေမျမတ္ႏိုးက သူ႕ခ်စ္သူပါလို႕ သိတဲ့သူမ်ားသာ ျမင္သြားလွ်င္ေတာ့ သူ႕ကို သနားစရာလူတစ္ေယာက္အျဖစ္ ဟားတိုက္ရယ္ေမာလို႕သာ ေနေတာ့မည္ထင္သည္။ သက္ေဇာ္ကို ေျပာျပလွ်င္လည္း “ဟိုးအရင္ကတည္းက မင္းကို ငါမေျပာခဲ့ဘူးလား၊ ခုမွ လာငိုျပမေနနဲ႕” လို႕ပဲ ေျပာေတာ့မည္။ “ဘယ္သူမျပဳမိမိမႈ” ဆုိသလို မိုးျမင့္ယံ ကိုယ့္အျပစ္ႏွင့္ကိုယ္သာ ခံရန္ရွိေတာ့သည္။
ေမျမတ္ႏိုးႏွင့္ခ်စ္သူေတြျဖစ္ၿပီးေနာက္ တစ္ခါမွမေသာက္ျဖစ္ေသာအရက္ကို သူအခုေတာ့ ေရေတာင္မေရာဘဲ ေသာက္ေနမိၿပီ။ မိန္းမတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ ဘယ္ေတာ့မွမေသာက္ဘူးလို႕ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ေပမယ့္ မိုးျမင့္ယံ မခံစား ႏိုင္ေတာ့။ တစ္ခြက္ၿပီးတစ္ခြက္ေသာက္ရင္း ညေနကျမင္ကြင္းကို ေမ့ေဖ်ာက္ပစ္သည္။ သို႕ေသာ္လည္း သူ ဒီျမင္ကြင္းကို ဘယ္လိုမွ ေမ့လို႕မရ။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ သူ ေမျမတ္ႏိုးရဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္ကေလးေတြကို ႏွိပ္လိုက္မိေတာ့သည္။
“ဟယ္လို …”
“ေမလား …”
မိုးျမင့္ယံ အသံကုိထိန္းရင္း ေမျမတ္ႏိုးအား ေခၚလိုက္သည္။ သို႕ေသာ္လည္း သူ႕အသံက ေလးေလးပင္ပင္ ျဖစ္ေနသည္။ သူ႕အသံကို ဂရုစိုက္မိသည္႕ဟန္ျဖင့္ ေမျမတ္ႏိုးက သူ႕အား ေမးခြန္းေမးလာေတာ့သည္။
“ဟုတ္တယ္ ေမာင္၊ ေမာင့္အသံကတစ္မ်ိဳးပဲ၊ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ေမာင္”
“ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ေမာင့္အခ်စ္ရယ္၊ ေမာင္ အရက္ေလးနည္းနည္းပဲ ေသာက္ထားတာပါ”
“ေမာင္က အရက္ေသာက္ေနတာ၊ ဒါျဖင့္ ေမာင္မူးေနတာေပါ့”
“မူးေပမယ့္ ေမာင္ ေမာင့္ခ်စ္ေလးကို မေမ့ေသးပါဘူးကြာ၊ ေမာင့္ခ်စ္ေလး ေနေကာင္းသြားၿပီလား၊ ကိုကိုနဲ႕ ေတြ႕လိုက္ရလို႕ အားလံုးေပ်ာက္သြားၿပီလား … ဟင္ … ေမာင့္အခ်စ္ေလး”
“ေမာင္ …”
“ေျပာေလ … ေမာင့္ခ်စ္ဆံုးေလးေျပာ”
“ေမာင္ … ဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့၊ ေမ အမူးသမားတစ္ေယာက္နဲ႕စကားမေျပာခ်င္ဘူး ေမာင္၊ မနက္မွ ေမာင့္ဆီ ေမဆက္လိုက္မယ္၊ ဒါပဲေမာင္”
စကားဆံုးသည္ႏွင့္ ေမျမတ္ႏိုးက ဖုန္းကိုခ်သြားခဲ့သည္။ မိုးျမင့္ယံ တစ္ခ်က္ျပံဳးလိုက္ၿပီး ထရယ္လိုက္မိေတာ့ သည္။
“ေမျမတ္ႏိုးရယ္ … မင္း ငါ့ကုိခ်စ္တယ္လို႕မ်ား ဘာလို႕ေျပာခဲ့တာလဲ၊ မွားၿပီးေတာ့မ်ား ငါ့ကို ေျပာခဲ့တာလားကြာ၊ ငါတကယ္ကို သိခ်င္တယ္၊ မင္း မွားေျပာလားမေျပာလားဆုိတာကိုေပါ့”
မိုးျမင့္ယံ စိတ္ထဲမွ တစ္ေယာက္တည္း ေမးေနမိသည္။
♠ ♠ ♠ ♠ ♠ ♠ ♠ ♠ ♠
ေမျမတ္ႏိုး ျပန္မဆက္လာခင္မွာပင္ မိုးျမင့္ယံက အရင္ဖုန္းဆက္လိုက္ေတာ့သည္။ သူအရာရာကို ျပတ္ျပတ္သားသားလုပ္ဖုိ႕ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၿပီ။ ေနာက္ထပ္ ဒီလိုသူအလွည္႕စားမခံႏိုင္ေတာ့။ ဒါေၾကာင့္ပဲ သူ႕သေဘာထား အားလံုးကုိ ေျပာဖုိ႕ သူကပဲအရင္ ဆက္လိုက္ေတာ့သည္။
“ဟယ္လို …”
“ေမ …”
“ေမာင္ အမူးေျပသြားၿပီလား၊ ေခါင္းေတြကိုက္ေနလား ေမာင္”
“ေျပသြားၿပီ၊ ေခါင္းလည္းမကိုက္ဘူး၊ အဲဒါေတြထားပါ၊ ေမ့ကို ေမာင္တစ္ခုေျပာမလို႕”
“ဟုတ္ ေျပာေလ ေမာင္”
“ေမ တစ္ခုခုကို ျပတ္ျပတ္သားသားလုပ္ပါ၊ တကယ္လို႕ ေမ ျပတ္ျပတ္သားသားမလုပ္ႏိုင္ရင္ ေမာင္တို႕ ဇာတ္လမ္းကို ဒီမွာတင္ရပ္လိုက္ၾကတာ အေကာင္းဆံုးပဲ ေမ”
“ဘာျဖစ္လို႕လဲ ေမာင္၊ ေမက ဘာကိုျပတ္ျပတ္သားသားလုပ္ရမွာလဲ၊ ေမတို႕ ဇာတ္လမ္းကို ရပ္မယ္ဆိုတာကေကာ ဘာလဲေမာင္၊ ဘာေတြလဲ ေမာင္၊ ေမာင္ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ”
“ဒီမွာ ေမ၊ ေမ့ရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြကို ေမာင္ အားလံုးသိတယ္၊ အဲဒီလို ေမရဲ႕လုပ္ရပ္အတြက္ ေမာင္အရွက္မရခ်င္ ဘူး၊ ခုမွဘာမွ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္မေနပါနဲ႕ ေမ၊ ေမက အဲေလာက္တုံးတဲ့မိန္းကေလးမဟုတ္ဘူးဆိုတာ ေမာင္ ေကာင္းေကာင္းသိထားပါတယ္”
“ေမ တကယ္နားမလည္ဘူး ေမာင္၊ ေမာင္ ဘာကိုေျပာခ်င္တာလဲ၊ ေျပာစရာရွိတာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာပါ”
“အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္သူက ႏိႈးရခက္ပါတယ္ ေမ၊ ဒါေပမယ့္ မင္းက အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေတာ့လည္း ငါကပဲ မရရေအာင္ ႏႈိးေပးရေတာ့မွာေပါ့”
“ “မင္း” ေတြ “ငါ” ေတြနဲ႕ မေျပာပါနဲ႕ ေမာင္၊ ေမ အဲလိုေျပာတာ မႀကိဳက္ဘူး”
“မင္း မႀကိဳက္လည္း မတတ္ႏိုင္ဘူး၊ မင္းကို ေကာင္းေကာင္းေျပာေနတာ မင္းက ေ၀့လည္ေၾကာင္ပတ္ လုပ္ေနတာ”
“ေမာင္ ေမ့ကို မေအာ္ပါနဲ႕၊ ေမ စိတ္မေကာင္းအရမ္းျဖစ္တယ္၊ ေနာက္ၿပီး ေမ ဘာမွေ၀့လည္ေၾကာင္ပတ္ မလုပ္ဘူး”
“စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရင္လည္း အဲနားမွာတင္ လဲေသလိုက္” ဆိုေသာ စကားကိုေတာ့ မိုးျမင့္ယံ စိတ္ထဲမွ ေအာ္ေျပာလိုက္မိသည္။ ေဒါသေၾကာင့္ လူတစ္ကိုယ္လံုးလည္း အေတာ္ပင္တုန္ရီေနၿပီ။ သိပ္ခ်စ္ခဲ့ေသာခ်စ္သူ တစ္ေယာက္ကို ဒီလိုစကားေတြ ေျပာေနရေတာ့ သူအလြန္ကို ရင္နာမိသည္။ သို႕ေပမယ့္လည္း ေမျမတ္ႏိုး၏ ဟုိလိုလိုဒီလိုလိုျဖင့္ ေ၀့လည္ေၾကာင္ပတ္လုပ္ေနေသာအသံက သူ႕ေဒါသကို တစ္စထက္တစ္စတိုးေအာင္လုပ္ ေနေတာ့သည္။သူ ဒီလိုစကားေတြကို မေျပာခ်င္ေပမယ့္လည္း အေျခအေနေတြက ထုိသို႕ေျပာရေအာင္ ဖန္တီးေနေလၿပီ။ ေမျမတ္ႏိုးအသံကေတာ့ တိုးတိမ္ၿပီး တုန္ခါလို႕ေနသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ေမျမတ္ႏိုး ငိုေနလား မငိုဘူးလား ဆိုတာလည္း သူမသိခ်င္ေတာ့။ ကိစၥေတြ ျပတ္ျပတ္သားသားမျဖစ္ခင္ ေမျမတ္ႏိုးကို သူမေတြ႕ခ်င္၊ မျမင္ခ်င္ ေတာ့။ ဒီလို ခါးသီးတဲ့ေ၀ဒနာနဲ႕အျဖစ္ေတြကို သူ ဘယ္ကိုသြားလႊင့္ပစ္ရမလဲဆုိတာလည္း မသိ။ စိတ္ညစ္ၿပီး ရူးခ်င္လို႕သာ ေနေတာ့သည္။
“ကိုယ္ ဘယ္လိုခံစားရမလဲဆုိတာ မင္းနည္းနည္းမွ မစဥ္းစားဘူးလား ေမျမတ္ႏိုး၊ ဟိုးအရင္က မင္း ဘုန္းမင္းခန္႕နဲ႕ ဘယ္ေလာက္ခင္ခင္၊ ဘယ္ကိုသြားသြား ဘာမွမျဖစ္ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ မင္းက ခုခ်ိန္မွာ ငါ့ရဲ႕ခ်စ္သူပါ၊ တစ္ခါတစ္ေလ ရန္ကုန္ကိုေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ခ်စ္သူနဲ႕ေတာ့ ေနမေကာင္းလို႕ မေတြ႕ေသးဘူးဆိုၿပီး အဲဒီေကာင္နဲ႕ေတာ့ မင္းက ေလွ်ာက္သြားေနရသလား၊ မင္း သြားခ်င္တုိင္းသြားလို႕ မရေတာ့ဘူးကြ၊ နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ အေနအထိုင္ ဆင္ျခင္ဖုိ႕ေကာင္းတယ္၊ ေနာက္ၿပီး ငါ့အတြက္လည္း နည္းနည္းေတာ့ စဥ္းစားေပးသင့္တယ္လို႕ မင္းမထင္ဘူးလား”
“ေတာ္ေတာ့ ေမာင္၊ ေမာင့္စကားေတြက ေမ့ကို အျပည္႕အ၀ကို ေစာ္ကားလြန္းရာက်ေနၿပီ၊ အက်ိဳးအေၾကာင္းကို အရင္မေမးဘဲနဲ႕ ခုလို ေမတို႕ကို ေစာ္ကားဖုိ႕မေကာင္းဘူး ေမာင္၊ ေမာင့္ကို ေမာင္နဲ႕ေမ ခ်စ္သူေတြမျဖစ္ခင္ကတည္းက ေမ့ကို ေမာင္နားလည္ေပးႏုိင္ရဲ႕လားလို႕ ေမ ေမးခဲ့တယ္၊ ေနာက္ၿပီး ကိုကိုက ေမ့ရဲ႕အစ္ကိုပါလို႕လဲ ေမာင့္ကို ေမ ခဏခဏရွင္းၿပခဲ့ဘူးၿပီးၿပီ၊ အဆိုးဆံုးကေတာ့ ေမ ဟုိေန႕က ကိုကိုနဲ႕ ဘယ္သြားတာလဲဆိုတာ ေမာင္ ေသခ်ာမေမးဘဲနဲ႕ ေမ့ကိုေရာ ကိုကို႕ကိုပါ ေစာ္ကားလိုက္တာပဲ၊ ခ်စ္သူဘ၀မွာေရာ လက္ထပ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာပါ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ယံုၾကည္မႈက သိပ္ကို အေရးႀကီးတယ္ေမာင္၊ ဘယ္ေလာက္ပဲခ်စ္ေနပါေစ ယံုၾကည္မႈဆိုတာ မရွိမွေတာ့ နားလည္ေပးႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္သလို ခ်စ္ႏိုင္ေတာ့မွာလဲ မဟုတ္ဘူးေမာင္၊ အေရးႀကီးဆံုးျဖစ္တဲ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ယံုၾကည္မႈဆိုတာက ေမာင့္ဆီမွာ ရွိမွမေနဘဲကိုး၊ ေမ့ကို ေမာင္က ဒီလိုမယံုၾကည္မွေတာ့ ေမာင္ေျပာသလိုပဲ ေမတုိ႕ဇာတ္လမ္းကို ဒီမွာတင္ရပ္လိုက္တာ အေကာင္းဆံုးပါေမာင္”
“မင္း ဒီလိုစကားလံုးလွလွေလးေတြသံုးၿပီး ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ကို အရူးလုပ္ခဲ့တာလဲ မေမျမတ္ႏိုး၊ တျခားသူ ေတြကေတာ့ မင္းရဲ႕ ဒီလိုစကားလံုးလွလွေလးေတြကို ၾကားၿပီး မင္းကိုျပန္ၿပီးယံုၾကည္ခ်င္ ယံုၾကည္လိမ့္မယ္၊ ဒါေပမယ့္ မိုးျမင့္ယံဆိုတဲ့ ငါကေတာ့ မရဘူးဆိုတာ မင္းမွတ္ထားလိုက္ ေမျမတ္ႏိုး”
“ေမာင့္စကားေတြကို ဒီေလာက္နဲ႕ရပ္သင့္ၿပီလို႕ မထင္ဘူးလားေမာင္၊ ေမာင့္ကို ေမ သိပ္ခ်စ္လြန္းလို႕သာ ေမ ေမာင့္ကို သည္းခံေနတယ္လို႕မွတ္ထားလိုက္ပါေမာင္၊ ေမာင့္စကားလံုးေတြက ေမ့ရဲ႕မာန၊ ေမ့ရဲ႕သိကၡာေတြကို သိပ္ကိုေစာ္ကားလြန္းရာက်ေနၿပီ ေမာင္”
“ေအး … ငါကလည္း မင္းကို ခ်စ္လြန္းလို႕သာ ဘာမွမသိသလိုေနခဲ့တာ၊ မင္းကို ဒီေလာက္ထိ နားလည္ၿပီး ခ်စ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ မင္းနားလည္ထားလိုက္ ေမျမတ္ႏိုး”
“ေမာင္က ဘာကို မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ဘာကိုနားလည္ေပးခဲ့တာလဲ ေမာင္”
“မင္းနဲ႕ ဘုန္းမင္းခန္႕ေလ၊ မင္းတို႕ ငါ့ကြယ္ရာမွာ ေတြ႕ခ်င္တိုင္းေတြ႕၊ စားခ်င္တုိင္းစား၊ ၾကည္ႏူးခ်င္တုိင္း ၾကည္ႏူးေနၾကတာေတြ”
မိုးျမင့္ယံ ေျပာရင္းေျပာရင္းျဖင့္ ၀မ္းနည္းလို႕လာေတာ့သည္။ စိတ္ထဲရွိတိုင္းသာ ေျပာလိုက္ရရင္ေတာ့ ေမ့အတြက္ နစ္နာစရာ စကားလုံးေတြသာျဖစ္လာေတာ့မည္။ ေဒါသႏွင့္ ၀မ္းနည္းမႈတို႕ေၾကာင့္ သူ႕ရင္ထဲမွာ မခံခ်ိမခံသာျဖင့္ ဆို႕နစ္လို႕ေနသည္။
“ကိုယ္ကေတာ့ မင္းနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး စိတ္ကူးေတြယဥ္ရတာနဲ႕၊ ေမွ်ာ္လင့္ရတာနဲ႕ မင္းကေတာ့ ဒီေကာင္နဲ႕ ျဖစ္ခ်င္တုိင္းျဖစ္ေနတယ္၊ ငါ့မွာသာ အရူးတစ္ေယာက္လို ျဖစ္ေနရတာ၊ ငါ့ရွိတယ္ဆိုတာ သိရက္နဲ႕ေတာင္ မင္းတို႕ဒီေလာက္ျဖစ္ေနတာ၊ ငါ့ကြယ္ရာမွာဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ျဖစ္မလဲဆိုတာ ငါေတြးေတာင္မေတြး၀့ံဘူး”
“ေတာ္ေတာ့ ကိုမိုးျမင့္ယံ ေတာ္ေတာ့၊ ရွင္က အေကာင္းနားေထာင္ေနလို႕ ဒီလိုေစာ္ကားတာလား၊ ေစာ္ကားတယ္ဆုိတာလည္း အတိုင္းအတာတစ္ခုရွိသင့္တယ္ ကိုမုိးျမင့္ယံ၊ ႏွမသားခ်င္း စာနာၿပီးေျပာပါ၊ ေနာက္ၿပီး ရွင္ အေျခအေနတစ္ခုကို ေသခ်ာမသိဘဲ ဒီလိုလက္လြတ္စပယ္ေျပာတာ သိပ္ကို လြန္လြန္းတယ္၊ ရွင္ ခုေျပာေနတဲ့ ကြ်န္မနဲ႕ ကိုဘုန္းမင္းခန္႕က ေပါက္လြတ္ပဲစားေတြ မဟုတ္ဘူး ကိုမိုးျမင့္ယံ၊ မိဘရဲ႕ ဆုိဆံုးမမႈအရိပ္မွာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္နဲ႕ႀကီးျပင္းလာတဲ့ သူေတြပါ၊ မိဘအရွက္ရေစမယ့္ကိစၥ၊ ဒီလိုသိကၡာမရွိတဲ့အလုပ္၊ ဘယ္လိုကိစၥမ်ိဳးကိုမဆို ေသခ်င္ေသသြားပါေစ ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္မယ့္သူေတြပါ၊ ရွင္က ကြ်န္မရဲ႕ သိကၡာနဲ႕မာနကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ေစာ္ကားသြားခဲ့တယ္၊ ကိစၥတစ္ခုကို ေခါင္းေအးေအးမထားဘဲ ထင္ရာျမင္ရာနဲ႕ သူတစ္ပါးကို နစ္နာေအာင္ ေျပာတဲ့ရွင့္ကို ကြ်န္မစိတ္ကုန္သြားၿပီ ကိုမိုးျမင့္ယံ၊ ကြ်န္မတုိ႕ဇာတ္လမ္းကို ကြ်န္မကပဲ စရပ္လိုက္ပါတယ္၊ ရွင္ ေက်နပ္ပါေတာ့”
“မင္းကပဲ ေျပာရတယ္ ရွိေသးလား ေမျမတ္ႏုိး၊ ငါ ေျပာတယ္ဆိုတာက အျပစ္မရွိ အျပစ္ရွာၿပီး ေျပာတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ မင္းသိထားပါ၊ မင္း အေနအထိုင္မတတ္လို႕ ငါက ေျပာေနရတာ၊ အေၾကာင္းမရွိဘဲနဲ႕ေတာ့ အက်ိဳးဆိုတာ ျဖစ္မလာဘူး ေမျမတ္ႏုိး၊ ခု မင္းကို ငါေျပာတာကလည္း အေၾကာင္းရွိလို႕သာ ေျပာေနရတာပဲ၊ ဒါကို စကားလံုးလွလွေတြ သံုးၿပီး ခုမွလာ အသံေကာင္းဟစ္ခ်င္မေနပါနဲ႕”
“ဒီမွာ ကိုမိုးျမင့္ယံ၊ အသံေကာင္းဟစ္ရေအာင္ ေမက သီခ်င္းဆိုၿပိဳင္ပြဲ၀င္ေနတာ မဟုတ္ဘူး၊ အေၾကာင္းရွိလို႕ အက်ိဳးဆက္ျဖစ္ရတာဆိုရင္ ကြ်န္မနဲ႕ ကိုကို႕ကို တြဲၿပီး ျမင္ရတဲ့အေၾကာင္းကို ရွင္ ေမးပါအံုးလား၊ ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္နဲ႕ တြဲေတြ႕တုိင္း သမီးရည္းစားျဖစ္ေကာလား၊ ရွင္နဲ႕ ခ်စ္သူျဖစ္ရတာနဲ႕ပဲ ကြ်န္မက ေယာက်္ားေလးမိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမရွိရဘူးလား၊ ကြ်န္မ ၾကံဳလို႕ ေမးလိုက္ပါရေစအံုး၊ ရွင့္မွာ အဲေလာက္ေတာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္စိတ္ေတြ ခမ္းေျခာက္ေနလား၊ ကိုကိုနဲ႕ ကြ်န္မကို တြဲေတြ႕လိုက္လို႕ ကြ်န္မက ကိုကို႕ခ်စ္သူျဖစ္ေနၿပီလို႕ ရွင္ထင္ရေလာက္ေအာင္ ရွင့္မွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္စိတ္မရွိဘူးလား၊ ရွင္က ခုခ်ိန္မွာ ကြ်န္မခ်စ္သူမဟုတ္ဘူးလား၊ ေနာက္ၿပီး ကိုကိုနဲ႕ ကြ်န္မနဲ႕က ရွင္နဲ႕ မသိခင္ကတည္းက ခင္ခဲ့ၾကတာ၊ ကိုကို႕ကို ခ်စ္ခ်င္ရင္ ရွင့္ကို ခ်စ္ပါတယ္ဆိုၿပီး လိမ္ညာအေျဖေပးေနစရာ လိုလို႕လား၊ ရွင္က ကြ်န္မရဲ႕ ေက်းဇူးရွင္မို႕ ကြ်န္မက ကြ်န္မဆႏၵေတြကို လိမ္ညာထားရမွာလား၊ ကြ်န္မသာ အေစာကတည္းက ကိုကို႕ကို ခ်စ္ခ်င္ရင္ ရွင့္ကို ေခ်ာ္ၿပီး ခ်စ္တယ္လို႕ ေျပာေနစရာအေၾကာင္းကို မရွိဘူး၊ ရွင္က သိပ္ကို သနားစရာေကာင္းတယ္ ကိုမိုးျမင့္ယံ၊ ရွင္က ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္စိတ္မွ မရွိဘဲ၊ ဒါေၾကာင့္ ရွင္ အားလံုးကို ပတ္ရမ္းေနတာ၊ ရွင္သာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို နည္းနည္းေလးျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ခ်မယ္၊ ယံုၾကည္မယ္ဆိုရင္ ရွင့္အနားကေန ကြ်န္မထြက္သြားမွာကို ရွင္ စိတ္ပူေနမွာမဟုတ္ဘူး၊ ကြ်န္မ ရွင့္နားက မထြက္သြားဖို႕ ကြ်န္မကို ဆဲြထားႏုိင္မယ့္ အရည္အခ်င္း ရွင့္မွာ ရွိမွာမဟုတ္ဘူးဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ထင္ေနတယ္ မဟုတ္လား၊ သိပ္ကို သနားစရာေကာင္းတဲ့အျဖစ္ပဲ ကိုမိုးျမင့္ယံ၊ ေတာ္ပါၿပီ၊ ထပ္ေျပာေနလို႕လဲ ကြ်န္မစကားေတြက အပိုေတြျဖစ္ေနေတာ့မွာဘဲ၊ ကြ်န္မတို႕ဇာတ္လမ္းကို ဒီမွာသာ ရပ္လိုက္ပါေတာ့ ကိုမိုးျမင့္ယံ၊ ဒါပါပဲ”
ေမျမတ္ႏိုးတစ္ေယာက္ သူ႕ေရွ႕မွာ လာရပ္ၿပီးေျပာေနသေယာင္ စကားေတြကို က်က်နနေျပာသြားၿပီး ဖုန္းကို ခ်သြားေတာ့သည္။ မိုးျမင့္ယံ ဖုန္းခြက္ေလးကိုကိုင္ရင္း တစ္စံုတစ္ခုကို အၿပီးတုိင္ဆံုး႐ႈံးလိုက္ရသည္႕ပမာ ရင္ထဲတြင္ ဟာတာတာျဖစ္သြားေတာ့သည္။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ သူတို႕ဇာတ္လမ္းက ၿပီးဆံုးသြားၿပီလားဟု သူစိတ္ထဲ တြင္ ေတြးလိုက္မိသည္။
♠ ♠ ♠ ♠ ♠ ♠ ♠ ♠ ♠
Posted by
Kaung Kin Pyar
at
12:45 PM
0
comments
Labels: ၀တၳဳရွည္