"မမေရ… အခုတစ္ေလာ ဘေလာ့ေတြမွာ Tag ေနၾကတယ္ဆို... သီရိေကာ မမကို Tag လို႕မရဘူးလား"
" Tag ပါရွင္၊ ညီမေလး Tag ရင္ ေရးရမွာေပါ့၊ အေကာင္းဆံုး ႀကိဳးစားၿပီးေရးမယ္ေနာ္ ညေလး"
"တကယ္လား မမ၊ တကယ္ရတယ္ေနာ္"
"တကယ္ေပါ့ ညေလး"
အဲဒါကေတာ့ ညီမေလးသီရိနဲ႕ ေကာင္းကင္ တစ္ရက္က ေျပာျဖစ္ၾကတဲ့စကားေလးေတြပါ။ ခ်စ္ညီမေလးကေတာ့ ေကာင္းကင္စကားၾကားတာနဲ႕ ၀မ္းသာအားရကို Tag လိုက္တာပါပဲ။ အဲဒါက
"အိပ္မက္တစ္ခုကို ေျပာျပပါ၊ စိတ္ကူးမဟုတ္ဘူးေနာ္၊ အခုခ်ိန္ထိ မွတ္မွတ္ရရ ျဖစ္ေနတဲ့ အိပ္မက္ပါ" တဲ့။
၀မ္းသာအားရနဲ႕ "Tag ပါရွင္" လို႕ ေျပာခဲ့တဲ့ ေကာင္းကင္… ညီမေလးသီရိက တကယ္လည္း Tag ေရာ ေခါင္းစားရပါၿပီ။ အိပ္မက္ကလည္း ျဖစ္ရမယ္၊ မွတ္မွတ္ရရကလည္း ျဖစ္ရမယ္၊ ခုခ်ိန္ထိလည္း မက္ေနတဲ့အိပ္မက္လည္း ျဖစ္ရမယ္။ ဟူး … အဲဒါမွ ခက္ၿပီ …
ကြန္ပ်ဴတာ monitor ကိုၾကည္႕လိုက္၊ ေခါင္မိုးကို ေမာ့ၾကည္႕လိုက္၊ ေခါင္းေလးကုတ္လိုက္၊ keyboard ကိုၾကည္႕လိုက္နဲ႕ အၾကည္႕ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကားမွာ တစ္နာရီေက်ာ္ေလာက္ နစ္မြန္းေနခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ မျဖစ္ပါဘူးေလ။ ကတိကလည္း ေပးထားတယ္။ ခ်စ္ရတဲ့ ညီမေလးကလည္း ျဖစ္တယ္ဆိုေတာ့ အတင္းကို အေျပးအလႊား စဥ္းစားလိုက္ပါေတာ့တယ္။ ေဟာ … ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့လည္း "ခုေတာ့ ေကာင္းကင္ သိၿပီ" ဆုိတာမ်ိဳးေပါ့။ အဲခ်ိန္မွာ ေကာင္းကင္ရဲ႕ ပံုစံကို ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေျပးျမင္မိပါတယ္။ "ေကာင္းကင္ပဲေလ ဒီလိုပဲ ျဖစ္ရမွာေပါ့" ဆိုတဲ့ အရမ္းကို အျမင္ကတ္စရာေကာင္းတဲ့ ပံုစံေလးနဲ႕ေပါ့။ ကိုယ့္ဘာသာ အျမင္ကတ္တာေနာ္။ သူမ်ားေတြကေတာ့ ဒီပံုစံေလးကိုပဲ စြဲေနတာပါတဲ့… :P
ကဲ … ခ်စ္ရတဲ့ ညီမေလးသီရိေရ …
ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ပံုစံေလးနဲ႕ အေသအခ်ာ အေလးအနက္ထားၿပီး ေျဖထားတဲ့ မမရဲ႕ အေျဖကို ဆက္ဖတ္ရင္း ညီမေလး ေက်နပ္ႏိုင္ပါေစလို႕ေနာ္ … တဆက္တည္းညီမေလး ေနာက္ထပ္ေမးမယ့္ အေမးေတြကိုလည္း ေျဖဖုိ႕ အဆင္သင့္ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပါတယ္လို႕ အသိေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္ … :)
အခုထိ မက္ေနတဲ့ အမွတ္တရရွိေနတဲ့ ေကာင္းကင္ရဲ႕အိပ္မက္ေတြကေတာ့ တကယ္တမ္းေျပာရရင္ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ စိတ္ကူးသက္သက္မဟုတ္တဲ့ အိပ္မက္ေတြေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအထဲကမွ တစ္ခုကို ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ရုပ္မေခ်ာရင္ ေနပါေစ (ဒါေပမယ့္ တအားလည္း ရုပ္ဆိုးလို႕မရဘူးေနာ္) ေကာင္းကင္ကို တကယ္နားလည္ၿပီး အရမ္းခ်စ္တဲ့သူ၊ သူ႕ဘက္ ကိုယ့္ဘက္ အားလံုးကလည္း လက္ခံႏိုင္တဲ့သူ၊ ေကာင္းကင္ကိုလည္း တကယ္ညွာတာတဲ့သူ၊ ေကာင္းကင္မႀကိဳက္တာေတြ အားလံုးမဟုတ္ရင္ေတာင္ အမ်ားစုကို ေရွာင္တဲ့သူ … အဲလို အဲလို ေကာင္းကင္ရဲ႕ သိပ္မမ်ားလွတဲ့ ကန္႕သတ္ခ်က္ေတြနဲ႕ ကိုက္ညီတဲ့သူနဲ႕ ဆံုစည္းဖုိ႕ပါပဲ။ အျမဲမဟုတ္ရင္ေတာင္ တစ္ေန႕ကို ၂၅ နာရီေလာက္ မက္ေနတဲ့ ေကာင္းကင္ရဲ႕ မ်ားျပားလွတဲ့ အိပ္မက္ေတြထဲက တစ္ခုေပါ့။
ကဲ … ညေလး သီရိေရ … မမရဲ႕ တစ္ေန႕ ၂၅နာရီေလာက္ မက္ေနတဲ့ စိတ္ကူးမဟုတ္တဲ့ အိပ္မက္တစ္ခုကို ေျပာျပလိုက္ၿပီေနာ္ … အဲလို မမရဲ႕ မမ်ားလွတဲ့ ကန္႕သတ္ခ်က္ေတြနဲ႕ ကိုက္ညီ ျပည္႕စံုတဲ့သူကို ေတြ႕ရင္ အခ်ိန္မဆိုင္းဘဲ အေျပးအလႊားေလး သတင္းေပးလိုက္ပါလို႕ … :P
Sunday, November 25, 2007
မက္ေနဆဲ အိပ္မက္တစ္ခု
Saturday, November 24, 2007
အမွတ္မရေတာ့လို႕ပါ
လူငယ္တစ္ေယာက္သည္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ထံ စာေရးသည္။
"ခ်စ္ေသာ ေမရီ ...
ကိုယ့္ကိုခြင့္လႊတ္ပါ။ ကိုယ္ သိပ္ေမ့ေနတတ္လို႕ပါ။ ညက ကိုယ္ မင္းဆီက အခ်စ္ကို ေတာင္းခံခဲ့တယ္ေနာ္၊ အဲဒါ မင္းက ကိုယ့္အခ်စ္ကို လက္ခံသလား၊ မလက္ခံဘဲ ျငင္းလိုက္သလား ဆိုတာကို ကိုယ္အမွတ္မရေတာ့လို႕ပါ။ အဲဒါ မင္းအေျဖက ဘာလဲဆိုတာ ကိုယ္ျပန္သိပါရေစေနာ္"
ထိုအခါ မိန္းမပ်ိဳေလးက ေအာက္ပါအတိုင္း အေၾကာင္းျပန္လိုက္ေလသည္။
"ေဘာ့ေရ ...
မင္းဆီက ဒီလိုၾကားရတာ ကၽြန္မတကယ္ကို ၀မ္းသာမိပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ညက "ရွင့္ အခ်စ္ကို ကၽြန္မလက္မခံႏိုင္ပါဘူး" လို႕ တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုေတာ့ ကၽြန္မ ေျပာလိုက္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီစကားကို ဘယ္သူ႕ကို ေျပာမိသလဲဆိုတာ ကၽြန္မလည္း အမွတ္မရဘူး ျဖစ္ေနတာေလ"
Friday, November 23, 2007
Are you really best friends?
http://www.funquizcards.com/quiz/friendship/are-you-really-best-friends.php
Thursday, November 22, 2007
ဘယ္လိုဆိုရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္မလဲ
ဒီကမၻာေပၚမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္မေနခ်င္တဲ့သူရယ္လို႕ ရွိမယ္လို႕ေတာ့ မထင္ပါဘူး... ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပဲ ေနခ်င္ၾကတာေပါ့ေနာ္...
ကိုယ္ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့အခါ "ငါေတာ့ ၀မ္းနည္းေနတဲ့သူနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းလုပ္မွဘဲလို႕" ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ကမ်ား စဥ္းစားဖူးမွာလဲေနာ္... ကိုယ္ေပ်ာ္ရႊင္ေနရင္လည္း ကိုယ့္ထက္ေပ်ာ္တဲ့သူကိုပဲ ေတြ႕ခ်င္ၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ၀မ္းနည္းတတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ပစ္ၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ့သူကိုပဲ ေရြးေပါင္းရမယ္လို႕ေတာ့ မဆိုလိုဘူးေနာ္။
သူငယ္ခ်င္းဆိုတာက ဘာလဲ။ "၀မ္းနည္းေနရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ၀မ္းသာေနရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္နဲ႕ အတူ ေကာင္းတူ ဆိုးတူ အားလံုးကို မွ်ေ၀ခံစားေပးႏိုင္တဲ့သူ"ေပါ့။ အင္း ထားပါအံုးေလ။ ေကာင္းကင္အခုေျပာခ်င္တာက ဒါက အဓိက မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ေျပာတာေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားရဲ႕ အေၾကာင္း...
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ ေပ်ာ္ေနတဲ့သူေတြကိုပဲ ရွာတတ္ၾကတာပါ။ ကိုယ့္လို ေပ်ာ္တတ္တဲ့သူကိုေပါ့။ ဥပမာ ေ၀းေ၀းမၾကည္႕နဲ႕။ ေကာင္းကင္ကိုပဲၾကဘ္႕။ ေကာင္းကင္ဆိုရင္ ေကာင္းကင္လို ေပါေတာေတာေနတတ္တဲ့... အဲေလ ဟုတ္ပါဘူး... ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ့ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း ေဆးဗားေလးလို၊ ခ်စ္ညီမေလး သီရိေလးတို႕လို လူကိုပဲ ရွာတာပါ။ :P
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ့သူဟာ ေပ်ာ္တဲ့သူကိုပဲ ဆြဲေဆာင္ပါတယ္။
မေပ်ာ္တတ္တဲ့သူဟာလည္း မေပ်ာ္တဲ့သူကိုပဲ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။
ကဲ... ဒါဆို ေကာင္းကင္ တစ္ခု ေမးမယ္။ ေပ်ာ္တဲ့သူကို ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ ဘယ္လို လုပ္ၿပီး ကိုယ္က ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနမလဲ...
ကိုယ့္ကို ေပ်ာ္ေအာင္ ဘယ္သူက လုပ္ေပးႏိုင္သလဲ။ တစ္ေယာက္ေယာက္က ကိုယ့္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္တဲ့ဆိုတဲ့အေတြးမ်ိဳးကို လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ လက္ခံတတ္ၾကပါတယ္။
သီခ်င္းေတြနဲ႕ ရုပ္ရွင္ထဲမွာဆိုရင္ေတာ့ ဒါက ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႕ဘ၀မွာေတာ့ တကယ္တမ္း ဘယ္သူကမွ ကိုယ့္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ လုပ္ေပးလို႕မရပါဘူး။
ေကာင္းကင္ရဲ႕အစ္ကိုတစ္ေယာက္က ေကာင္းကင္ကို ေျပာဘူးတယ္။ အင္း... ေသခ်ာေျပာရင္ေတာ့ ဆံုးမတာေပါ့ေလ။ "မင္းနဲ႕မေတြ႕ခင္က ကိုယ္က အရမ္းကို အထီးက်န္ပါတယ္၊ ကိုယ့္ဘ၀ဟာ ေျခာက္ေသြ႕ေနတာပဲတဲ့"။ အဲဒီစကားမ်ိဳး ရုပ္ရွင္ေတြ၊ သီခ်င္းေတြထဲမွာဘဲ ေကာင္းကင္ ၾကားရမယ္တဲ့ေလ။ အဲဒါေတြ နားေထာင္ၿပီး စိတ္ကူးရင္မေနနဲ႕တဲ့။ လက္ေတြ႕ဘ၀မွာ ျဖစ္တာက "မင္းနဲ႕မေတြ႕ခင္မွာ ကိုယ္ဟာ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲေနတယ္၊ မင္းနဲ႕ေတြ႕မွ ပိုဆိုးသြားတယ္" ဆိုတာမ်ိဳးပဲ ရွိလိမ့္မယ္တဲ့။ စိတ္ကူးေတြယဥ္ၿပီး တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ကိုယ္က ေျပာင္းလဲေပးႏိုင္လိမ့္မယ္ဆိုၿပီး ရူးမေနနဲ႕တဲ့... ေကာင္းကင္အစ္ကိုက ေကာင္းကင္ကို အဲေလာက္ယံုၾကည္ၿပီး အဲလို အားေပးတာ... :D
ဒါေပမယ့္ သူေျပာတာ အားလံုးမွားတယ္၊ အလကား အစ္ကိုက အေကာင္းမျမင္တာလို႕ေတာ့ ေကာင္းကင္ မေျပာခဲ့ႏိုင္ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ သူ ေျပာတာေတြက အမ်ားအားျဖင့္က မွန္ေနတာကိုး။
စဥ္းစားၾကည္႕ေလ... ေကာင္းကင္က စိတ္ဓာတ္က်ေနမယ္၊ စိတ္အားငယ္ေနမယ္ဆိုရင္ ဘယ္သူကမ်ားလာၿပီး ေကာင္းကင္ရဲ႕ အားငယ္စိတ္ေတြကို ေပ်ာက္ေအာင္၊ စိတ္ဓာတ္ေတြ တက္လာေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္မွာလဲ။ လုပ္ေပးတယ္ ဆိုရင္လည္း နည္းနည္းပါးပါး ေျပေပ်ာက္ေအာင္ပဲ လုပ္ေပးႏိုင္မွာေလ။ အားလံုးေပ်ာက္သြားေအာင္ လုပ္ဖုိ႕ဆိုတာက ေကာင္းကင္ကိုယ္တုိင္ေျပာင္းလဲမွဘဲ ရမွာေလ။ ဘယ္လို စိတ္ဆင္းရဲမႈဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္သာ ေျဖရွင္းၿပီး ရုန္းထြက္ရတာပဲေလ။ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား...
ေနာက္ဆံုးေျပာရရင္ေတာ့ ကိုယ္ေပ်ာ္ရႊင္ဖုိ႕ကိုလည္း ကိုယ္ ကိုယ္တုိင္ဘဲ ရယူမွ ျဖစ္မွာပါ။ ကိုယ့္ဘာသာကို ျပဳျပင္ၿပီး အေကာင္းျမင္စိတ္ေလး ထားႏိုင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့ မိတ္ေဆြေကာင္းေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြကို ဆြဲေဆာင္လာႏိုင္မွာပါ။ ေကာင္းကင္တုိ႕လုပ္ဖုိ႕လို႕တာက ကမၻာႀကီးကို ေျပာင္းလဲဖို႕ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေျပာင္းလဲပစ္ဖုိ႕ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ေကာင္းကင္တုိ႕ အေပ်ာ္ေတြနဲ႕ ျဖတ္သန္းႏိုင္မွာပါ။
ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္မွာ အေကာင္းျမင္ၿပီး ေပ်ာ္ရြင္တဲ့သူေတြ ၀ိုင္းရံေနဖုိ႕ ကိုယ့္မ်က္ႏွာမွာ ျဖဴစင္တဲ့ အျပံဳးေလးတစ္ခုကိုလည္း အျမဲေဆာင္ထားပါလို႕ တိုက္တြန္းလိုက္ရင္း ...
Tuesday, November 20, 2007
တံခါးလက္ကိုင္
စိတ္ေရာဂါကုေဆးရံုတြင္ ျဖစ္သည္။
ေကာ္ရစ္ဒါတြင္ လူနာႏွစ္ေယာက္ က်ားထိုးေနၾကသည္။ လူနာေလးငါးေယာက္က ေဘးတြင္ ၀ိုင္းအံုၾကည္႕ေနၾကသည္။
အမ်ိဳးသမီးလူနာဧည္႕သည္တစ္ေယာက္ ျဖတ္သြားၿပီး အနားရွိလူနာအခန္းတစ္ခု၏ တံခါးလက္ကိုင္ကို ဆြဲသည္။ သို႕ေသာ္ တံခါးက ပြင့္မလာေခ်။
"အားနဲ႕ဆြဲပါ"
လူနာတစ္ေယာက္က လွမ္းေျပာသည္။
အမ်ိဳးသမီးက အားျဖင့္ တံခါးလက္ကိုင္ကို ဆြဲသည္။ တံခါးလက္ကိုင္က ပြင့္မလာေခ်။
"ဒီထက္ ခပ္ျပင္းျပင္းေလး ဆြဲပါ"
ေနာက္တစ္ေယာက္က လွမ္းေျပာျပန္သည္။
အမ်ိဳးသမီးက တံခါးလက္ကိုင္ကို တအားထပ္ဆြဲျပန္သည္။ ပြင့္မလာဘဲ အခ်ည္းႏွီးပင္။ ထို႕ေနာက္ အမ်ိဳးသမီးက လွည္႕ၿပီး ေျပာလိုက္သည္။
"ဟာ ... တံခါးက ပိတ္ထားတာပဲ"
"ဟုတ္တယ္ေလ"
"ဒါျဖင့္ရင္ ရွင္တို႕က ဘာလို႕ ကၽြန္မကို တအားဆြဲဖြင့္ခိုင္းေနတာလဲ"
"တံခါးလက္ကိုင္ကို ခင္ဗ်ားလိုခ်င္လို႕ လို႕ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕က ထင္တာကိုး"
Monday, November 19, 2007
နာက်င္ခံစားရတဲ့အခါ
တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ရန္ျဖစ္တဲ့အခါ ခံစားရတဲ့ နာက်င္မႈမ်ိဳး၊ ခလုတ္တိုက္မိတဲ့အခါ ခံစားရတဲ့ နာက်င္မႈမ်ိဳး...
အဲလို နာက်င္မႈမ်ိဳးေတြကို ေကာင္းတဲ့အျမင္နဲ႕ လက္ခံႏိုင္ဖုိ႕ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ကို ခက္ခဲတဲ့အလုပ္တစ္ခုပါပဲ။ ဘယ္သူမွ ဘာအေၾကာင္းနဲ႕မွ နာက်င္မႈကို ခံစားခ်င္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ အဲလိုမ်ိဳး နာက်င္မႈေတြကို မခံစားရဖူးဆိုရင္ လူေတြက ဘယ္လိုျဖစ္လာမလဲ။ ဘယ္အရာကိုမဆို အေလးမထားဘဲလုပ္လာမယ္။ ဂရုမစိုက္ဘဲ ေပါ့ေပါ့တန္တန္လုပ္မယ္။ နာက်င္ခံစားရတဲ့အခါက်ေတာ့မွ သတိထားဆင္ျခင္ဖုိ႕ သတိရမယ္။ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ရန္မျဖစ္မိေအာင္၊ ခလုတ္မတိုက္မိေအာင္ သတိထားၿပီး ဆင္ျခင္လာမယ္။
ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ နာက်င္ခံစားရတဲ့အခါ ေနာက္ေနာင္ အလားတူအျဖစ္မ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္ သတိေပးတဲ့စနစ္ရွိတယ္။ အဲဒါကေတာ့ "ဒါမ်ိဳးလုပ္ရင္ ဒီလိုမ်ိဳးျဖစ္မယ္၊ ေနာက္ဒါမ်ိဳးမလုပ္နဲ႕" ေပါ့။
အဲဒီလိုပဲ စိတ္ပိုင္း နာက်င္ခံစားမႈမွာလည္း အလားတူ သတိေပးစနစ္ရွိတာပဲ။ အဲဒါကေတာ့ "အဲဒီအေတြးမ်ိဳးကို ေျပာင္းလဲလိုက္ရင္ ေကာင္းမယ္" ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့။
မနာလိုစိတ္ျဖစ္တယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ စိတ္ဆိုးတယ္ စိတ္တိုတယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ သည္းမခံႏိုင္ျဖစ္တယ္။ အဲဒါေတြဟာ တကယ္ေျပာရင္ေတာ့ ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထရွိတဲ့အေၾကာင္းအရာ ေတြပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ အဲဒီခံစားခ်က္ေတြကို မေဖ်ာက္ဖ်က္ဘဲ သိမ္းထားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သတိေပးစကားေတြက အလိုလိုထြက္ေပၚလာမွာပါ။ အဲဒါေတြကေတာ့
"တျခားသူေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ဖုိ႕ မေမွ်ာ္လင့္ပါနဲ႕"
"တျခားသူေတြကို ကိုယ့္လိုျပဳမူဖုိ႕ မေမွ်ာ္လင့္ပါနဲ႕"
တကယ္လို႕ ကိုယ့္အေတြးအေခၚကို မေျပာင္းလဲဘူးဆိုရင္ေတာ့ အရင္အတိုင္းပဲ ခံစားေနရအံုးမွာပါပဲ။ ကိုယ့္ဘာသာကို "ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါ မွန္တာပဲ" လို႕ေျပာတတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ မွန္တယ္ဆိုတဲ့ အေတြးေလးဟာ ကိုယ့္ရင္ထဲက ခံစားရတဲ့ နာက်င္မႈကို နည္းနည္းေလးေတာင္ မေလ်ာ့နည္းေစပါဘူး။
တစ္ခါတစ္ေလက်ရင္ ကိုယ္မွန္တယ္ ထင္ေပမယ့္လည္း ကိုယ့္အေတြးကို နည္းနည္းျဖစ္ျဖစ္ ေျပာင္းဖုိ႕လိုအပ္တဲ့အခါမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။
ရုပ္ပိုင္းနဲ႕စိတ္ပိုင္း ႏွစ္ခုစလံုးမွာ မေျပာင္းလဲဘဲ အရင္အတိုင္း ဆက္လုပ္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ နာက်င္ခံစားမႈေတြကို ခံစားေနရအံုးမွာပါ။
ဒါေၾကာင့္ လိုအပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေျပာင္းလဲဖုိ႕ ၀န္မေလးၾကပါနဲ႕လို႕ တုိက္တြန္းရင္း ...
Sunday, November 18, 2007
Pour mes meilleurs amis
J'adore tant de plaisanteries et joies
Que tu me donnerais...
Mais maintenant,
tout est fini et restait dans le passé...
Je te vois tous les jours
se promenait partout...
Toi, tu souris toujours
Mais moi, je n'ai que le froncement de sourcils...
Je veux être seul comme avant
Que tu me dis ton secret...
Mais Maintenant, tu ne parle plus avec moi
Tout me manque de plus en plus...
Je ne veux jamais te faire mal
Tout est erreur...
Je ne ferais exprès jamais
Mais tu n'acceptes mes excuses...
Je ne veux pas se battre avec toi
Je veux faire te sourire...
Je veux dire que je suis ton amie encore
Et cette fois plus longtemps qu'avant...
Alors je souhaite que choses pourrai revenir comme avant
Et j'espère que tu verras
Que je suis vraiment désolée de ta douleur que je fais
Et tu es mon meilleur ami pour toujours...
